De vlam van de oecumene blijft altijd branden

Onderwegkerken

Column door Leo Kuipers

Een zonnige zondag aan het eind van de zomer. We komen net uit de kerk en zitten in de tuin aan de koffie. Stilte en rust alom.

We kijken over de vijver naar de witte en rode rozen die al langzaam hun blaadjes gaan verliezen maar er nog steeds prachtig bijstaan.

De kerkdienst die we vandaag bezochten was de Onderwegdienst. In onze mooie oude Pietermankerk (1386) is elke zondag van mei tot en met augustus om 09.30 uur een korte Onderwegdienst.

Dat is op meer plaatsen in Nederland.

Vieringen voor mensen die onderweg zijn of op weg gaan en toch even een moment van bezinning zoeken. Het begon in 1966.

Vanuit een oecumenisch enthousiasme besloot een 10-tal kerken van diverse richtingen om in de zomermaanden op een aantal plaatsen in ons land op zondag korte oecumenische vieringen te organiseren. Sinds dat jaar worden de Onderwegdiensten gehouden. Op zo’n 10 locaties in ons land is er in de zomermaanden een korte oecumenische viering van een halfuur. De meeste Onderwegkerken zijn historische kerkgebouwen.

Het zijn eenvoudige vieringen. Er wordt gezongen, gebeden, een lezing en er is een korte overweging. En soms is er naast orgelspel ook wel een fluitspel of vioolspel.

En altijd is er na de dienst koffie en limonade om daarbij buiten nog even na te praten.

Ik ervaar de vieringen als heel inspirerend. Zeker door de verschillende voorgangers die allemaal hun eigen kerkelijk accent aan zo’n dienst geven.

Een keer per seizoen, dit keer begin augustus, mag ik in zo’n Onderwegdienst voorgaan. Ik doe dat altijd met veel plezier. Iedere voorganger is vrij in zijn keuze van lezing en liederen.

Mijn overweging deze keer ging over het feit dat we dit jaar herdenken dat Luther 500 jaar geleden zijn 95 stellingen aan de kerkdeur in Wittenberg spijkerde.

Dat spontane gebaar van onze Augustijner pater heeft heel kerkelijk Europa op zijn kop gezet. Naar de mening van de biografen van Luther had hij niet de bedoeling om een kerkscheuring te bewerkstelligen, maar het is wel zo gelopen. Toch is na alle strijd in de voorbije eeuwen een situatie ontstaan van toenadering tussen kerken met waardevolle oecumenische initiatieven.

De Onderwegkerk is zo’n initiatief dat al 50 jaar duurt en waar veel mensen blij mee zijn.