De vlam van de oecumene blijft altijd branden

Heimwee

column van Jeannette van Andel

Met een gevoel van heimwee kijk ik terug op de veertigdagentijd en de paascyclus.
In de kerk van mijn jeugd was het in deze tijd kerkelijk vrij kaal: Goede Vrijdag en Pasen, dat was het. Ja, natuurlijk de zondagen in de lijdenstijd, als voorbereiding op Pasen, maar die heb ik altijd als vrij zwaar ervaren.
Ik kon de sprong van Goede Vrijdag naar Pasen niet maken, voor mijn gevoel van ‘niets’ naar ‘alles’.
Daarom ben ik blij met de vieringen en vespers die we door de intensieve samenwerking met de parochie hebben leren vieren en de symbolen die we hebben overgenomen.
De Aswoensdagviering, Boeteviering, de maaltijd en de ontluistering van de kerk op Witte Donderdag, de doopvernieuwing en de Paaskaars in de Paaswake.
In Zeist-West zijn we gezegend met een oecumenische Aswoensdagviering, vespers en Boeteviering.
Thema’s van deze vieringen worden afgestemd met de digitale veertigdagenkalender. En als het even kan ook met de vieringen op zondag.
In PKN verband vieren we vervolgens het PaastriduĆ¼m en Paasmorgen.
De vrolijke ‘jubel’ van Paasmorgen mag wel aan mij voorbij gaan; het geeft me nog steeds een beetje het oude gevoel van de te grote sprong.

Waarom raken de vieringen in de veertigdagentijd mij en vele anderen zo?
Het ging over kwetsbaarheid, gebrokenheid / heling, afstand en nabijheid, schuld en schaamte, vertrouwen, verbondenheid.
Allemaal thema’s waarmee je in je persoonlijk leven te maken krijgt, waarmee je kunt worstelen, waarover je met elkaar praat. Durf ik mij kwetsbaar op te stellen, in vertrouwen? Wat betekenen we werkelijk voor elkaar?

Pasen is voor mij: leven als opgestane mensen. Mensen die opstaan tegen onrecht, onverschilligheid, kilte, verwijdering, dorheid en doodsheid. Mensen die het wagen het angstland te verlaten ook al is de weg onzeker. Met het oog op de nieuwe wereld. Een wereld waarin de steppe zal bloeien en een wereld waarin iedereen het leven heeft.

Om het met ds. Hans Reedijk ( in zijn verkondiging over Thomas, op 8-4 jl in Zeist-West) te zeggen:

‘Goede Vrijdag en Pasen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Geen dood zonder opstanding, maar ook geen opstanding zonder dood’.
En: ‘kom uit je slaapstand! Christus is opgestaan. Nu jullie nog’.

Nieuws