De vlam van de oecumene blijft altijd branden

De Geest waait !?

column door Leo Kuipers

Ik zit op ons terras na te denken over de column die ik mag schrijven voor OecuMenens.
De zon schijnt volop en ik kijk uit over de vijver. Blauwe libellen scheren over het water en in de watergentiaan bloeien de karakteristieke gele bloemetjes. Wat verderop staat de lavendel in bloei en het gonst er van de bijen. Een vredige rust. Dichter bij het geheim van de schepping hoef ik niet te komen.
Op 21 mei j.l. met Pinksteren vierde de Nederlandse Raad van Kerken zijn 50-jarig bestaan. Het motto was “De Geest waait”. Maar is dat ook zo? Natuurlijk is er tussen de kerken veel meer contact en ontmoeting dan vroeger. Maar over de zaken waar we zo graag verandering in zouden zien wordt niet gesproken. Denk aan erkenning van elkaars ambt en gastvrijheid aan elkaars avondmaal.
Gelukkig dat op lokaal niveau die gastvrijheid hier en daar wel wordt gepraktiseerd. Maar toch jammer dat na 500 jaar dit soort zaken nog steeds niet  ruimhartig is geregeld.  
Vorige maand ontving ik het boekje ”Door de geest gedreven”. Het gaat over de geschiedenis van de Mariënburg vereniging van 1983 tot 2017. Een vereniging van kritische katholieken die zich willen inspannen om in de geest van het indertijd vernieuwende Tweede Vaticaans Concilie de katholieke gemeenschap ‘bij de tijd’ te brengen. Ik ben er zelf ook al weer jaren lid van en vind het nog steeds waardevol om in onze RK kerk  de wens tot verandering levend te houden. Ook de oecumene is een belangrijke doelstelling van Mariënburg. Wel is het jammer dat de vereniging vergrijst. Waren er in 1990 nog ruim 6000 leden, in 2016 waren dat er nog maar 1300.
Toch is het elan van die beginjaren nog steeds aanwezig. Er zijn jaarlijkse congressen en er verschijnt elke twee maanden een nieuwsbrief. Maar het is begrijpelijk dat in een seculariserende kerkgemeenschap ook de roep om vernieuwing minder weerklank vindt.
 
Om niet in mineur te eindigen kan ik mij deze 4 zomermaanden verheugen in de Onderwegkerk. In zo’n 10 kerken in ons land is er elke zondag een korte kerkdienst van ca. een half uur. Bestemd voor mensen die onderweg zijn en die onderweg gaan. Bij ons in Zwijndrecht is dat in de Pietermankerk. De voorgangers komen uit wel 7 kerkelijk richtingen. Het is een genoegen om in zo’n ruim 600 jaar oud kerkje met elkaar heel oecumenisch je christen-zijn te mogen beleven.
Ik wens iedereen in de komende periode alle goeds voor onderweg.
 
 

Nieuws