De vlam van de oecumene blijft altijd branden

Nashville

column door Josephine van Pampus

Waar het om oecumene gaat, is en blijft mijn motto: zonder de ander ben je niet compleet.
Oecumene schuurt, slijpt, is ongelofelijk leuk en boeiend, maar voelt soms ook wel heel erg ongemakkelijk. Zeker wanneer christenen in Nashville een verklaring schrijven rondom sekse en seksualiteit in de kerk. Toen een klein groepje in ons land deze declaratie vorige maand vertaalde naar het Nederlands, zonder goed na te denken over de impact en cultuurverschil brak de hel los.
De reacties logen er niet om; respectloos, liefdeloos, discriminerend en weten ze dan niet dat God liefde is? En dat waren nog de minst scherpe woorden. Mocht je als homoseksueel of transgender al de moed hebben gehad om in kerkelijk milieu uit de kast te komen: met deze verklaring láát je het in sommige kerken in het vervolg wel uit je hoofd.
Binnen no-time wapperden links en rechts de regenboogvlaggen aan de kerk – goddank ook bij ons oecumenisch Centrum Het Brandpunt. Maar bij al die vlaggen heb ik me wel eens afgevraagd: waar staan ze nou eigenlijk voor?
Rood, oranje, geel, groen, blauw, indigo, violet… het staat voor mij symbool van het verbond dat God met mens is aangegaan. Wat de mens ook doet, Góds antwoord is de regenboog. Een boog die aarde en hemel raakt, een onopgeefbaar vertrouwen in ons. De God van het verbond. Hij spant en omspant je, verwarmt en omarmt je. En in dat licht wil ik kijken naar die vlaggen. Omdat ik hoop dat ze niet alleen wapperen als protest tegen de stellingen in de 14 artikelen. De vlag is geen anti-statement tegen de argumenten die in de verklaring staan. Want waar de opstellers en ondertekenaars uiterst selectief en exegetisch volkomen onverantwoord, versregels uit de bijbel plukken, kan ik dat ook. En dat helpt niet.
Met een vingerwijzing naar de bijbel beweren dat verkrachting is toegestaan is net zo dom als wanneer je beweert met de hand op diezelfde bijbel dat homoseksualiteit zondig is, of, zoals tot mijn schaamte mijn eigen kerk zegt: je mag nog net homo zijn, maar je mag het alleen niet praktiseren want dan onthouden wij jou de sacramenten van Godsontmoeting.
Huh? Hoe durf je?
Waar teksten zijn te vinden om aan te willen tonen dat een huwelijk door God bedoeld alleen een monogaam man/vrouw verbond is, je als homo tegennatuurlijk bent, en het zondig is om in praktijk te brengen… daar is het echt niet moeilijk om met evenveel gemak teksten op te halen over bijvrouwen, ontrouw en polygamie, en te lezen dat David toch echt de getrouwde Batseba heeft verkracht en er een vriend op na hield. Ook Gods Woord…
Tekst te bestrijden met tegentekst heeft een discussie nog nooit geholpen. Dat breekt mensen die toch al geknakt, verdrietig of razend zijn. Dat verwijdert in liefdeloosheid, het helpt niets. Dan beland je in exact dezelfde val waar de opstellers van het Nashville document in zijn getrapt. Namelijk: de hoogmoed te beweren Gods wil en bedoeling te kennen. Op grond daarvan oordelen wie God kan naderen en niet. En met die hoogmoed ben je weer terug in het Paradijs bij het appeltje aan die boom.
Nee, de vlaggen wapperen wat mij betreft omdat het gaat om Gods verbond dat met voeten wordt getreden. En nog preciezer: als een statement waar Gods verbond door mensen kapot gemaakt wil worden. Het gaat mij om de pijn die mensen wordt aangedaan, omdat een ander denkt tussen het verbond van God en mens in te kunnen staan. Die vlag wappert omdat ze een signaal is van : dit kan en dit mag niet. Waar we zeggen tegen elkaar: dit kan niet, dat een mens een ander verkettert. Waar leiders met gezag een ander kleineren, mateloos bezeren, de pas afsnijden.
Dan kom je aan het fundament van Gods verbond waar jij als mens voor een ander niets over te zeggen hebt. Alsof je God tot de orde zou kunnen roepen als hij vanuit de hemel roept: jij bent mijn veelgeliefde kind. En de mens naar de hemel roept: “Lieve God, weet je eigenlijk wel wie Jezus is??? Dat hij tegen de Schriftgeleerden en farizeeërs tekeer zal gaan?”
De vlaggen wapperen wat mij betreft als dat statement: ik laat me niet uitspelen, niet uitsluiten, niet verketteren, niet opzij zetten. En ik laat niet toe dat dit gebeurt. In welke kerk dan ook, zonder de ander ben je niet compleet – en hoe pijnlijk oneens ik het ook ben met wie dat wel wil doen – in die liefde van Christus zijn wij verbonden. Onopgeefbaar. Wat de ander ook beweert. Want niet wij hebben elkaar tot verbond geroepen, het is de Eeuwige die dat doet.

Nieuws